KOŞ DOSTUM!

Bu gün 1 Kasım. 1996 nın bitmesine iki ay var! Takvimden düşen her yaprak, aslında hayat defterimizden kopan bir sayfadır. O sayfalar her gün eksilmekte, gün be gün azalmaktadır. O koparılan sayfalar çöpe atılmıyor bunun için o sayfalara neler yazıyoruz, neler yazdırıyoruz, dikkat etmeliyiz çünkü, onlar Allah’u Tealaya takdim ediliyor ve son sayfası ile beraber defter ilk  veriliş halini alıyor ancak, verilirken bomboş olan sayfalar şimdi dopdolu, ya günahlarla, ya sevaplarla yada her ikisi ile... 

Demek istediğimiz şudur ki, koca bir yılı daha geride bırakmaya hazılandığımız şu günlerde bizim hayatımızda herhangi bir değişiklik mevcutmudur? 

Hala seneler önce kılmaya başladığımız Cumalarlamı kendimizi kandırmaya çalışıyoruz?

Hala Ramazan müslümanımı olmaya devam edeceğiz?

Haydi artık, yeni bir adım atmanın zamanı hala gelmedimi?

Sen cesur insan! Başka işlerde cesurluğu ile övünen insan!

Haydi at artık, senden beklenen o büyük adımı!

At ve saglam bas, güvenli bas, korkma arkanda Allah var!

“Bana bir karış yakalşana Ben bir adım, bir adım yaklaşana Ben koşa-koşa yaklaşırım” Diyen Allah var... 

Yalnız kalırım diye korkma! Asıl sen şimdi yalnızsın. Ve sen yalnızlığının farkında degilsin. Etrafında sallanan, dolaşan gölgeleri gerçek sanıyorsun. Sen uyuduğunun farkında değilsin ve gerçeklerle rüyaları karıştırıyorsun dostum.

Uyan! Aç gözlerini, gör artık gerçeği, kurtul yalnızlıktan.

Gerçek, Hakiki ve Ebedi bir dost kazan.

Her yerde, her zaman ve her halukarda seni sevecek, yardım edecek gerçek Dosta

Durma dostum Koş... Koş... Koş...